عارفين انى بحس طول الوقت انى متعاقبة بأكتر شعور مؤلم وهو شعوري بالوحدة دا اكتر شعور سئ ع الاطلاق، وحيدة عاجزة انى اتخلص من الشعور دا.. وقصتى مش اهل او صحاب او فكرة ان يكون اى حد موجود وخلاص.. انا كان حلمى الاهم ف الدنيا دى انى أتشاف من حد انا أحب انه يشوفنى يكون احن عليا من الدنيا.. روحه تعرف روحى وتتمسك بيها.. اكمل معاه طريق انا مش عارفة اخرته لكن مش هاممنى مدام هو موجود.. طول الوقت كان عندى اعتقاد انه مش هيجي بطريقة عادية او منطقية هو هيدخل حياتى فجاة وهيعرفنى ..بس انا استنيت كتير اوى عدى عليا ناس كتير كنت ممكن اكمل معاهم طريقهم وجربت لكن مفيش حد فيهم وجوده خلانى احس بالونس وانى مطمنة شعور الغربة دايما كان جوايا.. الفكرة بالنسبالى مش جواز ع اد م هى فكرة ان الشخص دا هيكون موجود عشانى انا وبس مسؤل عنى بنشارك بعض حياتنا.. بنتكلم كتير بيحكيلى واحكيله وبنقعد برضو سوا ساكتين.. كل طرف فينا بيفكر يفرح التانى ويريحه ازاى... لما الدنيا تسود ف عين حد فينا وجود الطرف التانى يحسسه بالامان وانه مش لوحده ع الاقل موحود حد مخصوص عشان هيطبطب عليه.. حد ساب الدنيا كلها واختاره.. حد تقدر تظهر قدامه ضعفك من غير م تخاف انه يشوفك بشكل سلبي لان ببساطة هو حابك عشان انت انت .. فكرة انك تعيش كل حاجة جواك لوحدك وتخبي ومتحكيش وتبقى عايش صراعات نفسية وساعات بتحس ان وجودك ملهوش معنى عشان محدش بيعرف يتحمل الدنيا وهو لوحده.. يمكن بتعمل كل حاحة ف حياتك سواء شغل او اهتمام باهل وصحاب بس من غير روح حاسس كأن حتة من روحك مش موجودة... مشكلتك انك مش عايز تبقى حد عادى فحياة حد يدخل حياتك ف بتستنى الى عنيه تلمع لما يشوفك والى يحبك بالطريقة الى انت محتاجها ويكون صاحبك .. دى كانت كل احلامى من صغري واختباري حاليا فانى احاول اقاوم واكمل لوحدى وانا مش فاهمةاخرة طريقى دا ايه..