لحظة ادراك ان اليوم اللى كنت منتظراه بفارغ الصبر علشان تكون أول دعواتى فيه، هيجي ونا مش هدعى فيه غير ب ان ربنا يكتبلى الخير و يراضني به.. كنت بحب رحلة الدعاء اللى دخلتها علشانك، كنت بحب كل تفاصيلها، كنت بحب لما اصلى القيام و اخلص دعاء و اجى افتح الفون ألقى مبشرات من ربنا اننا من نصيب بعض، آخر مرة كانت من فترة و كنت هتجنن من اللى حصل .. ممكن يبان كلامى انه مش صادق بس ربنا عالم ان ده اللى حصل، و محدش هيفهم غير اللى جرب و بيفهم رسايل ربنا له، و مؤمن بالقدر ولا يؤمن بالصدف.. المسج دى كتبتها ليك يومها، و كنت بتمنى اكيد تشوفها "لسه حالا جيت على بالى ف دعيتلك ان ربنا يشفيك و يخفف عنك وجعك و يبدلك خيرا منه و الله كده بالظبط لسه بخلص دعائى و بدخل على الريلز لقيت ده اول ريلز قابلني أنا من الصدمة فتحت عيني و اللى هو اى ده مش مستوعبة يعني، اللى هيجنني ان مفيش حاجه اسمها صدف ربنا قال ان كل شيء خلقناه ب قدر" الريلز كان عبارة عن انى اكمل دعاء و مستسلمش و اصبر، و تحته دعاء..