افتكرت حاجة وانا قاعدة بعيط جامد وحاسة انى مش كويسة خالص لدرجة حاسة بتعب جسدى حقيقى ومش بعرف انام المهم سمعت قرآن بعد انقطاع طويل وحطيت السماعات فى ودانى وبعدين افتكرت حاجه عشوائية افتكرت فى الافراح لما العريس والعروسة أول مرة بيحضنوا بعض بعد كتب الكتاب وكده تقريبا الحوار جه فى بالى لانى اغلب الوقت لوحدى ودايما بنعزل واعيط لوحدى (محدش يسأل اى علاقته) ف .. افتكرت مرة لما كنا فى فرح وشوفت المشهد ده لأول مرة وكانت جدتى جنبى كانت بتبص عليهم وفجأة قالت والوقتى يحضنوا بعض كانت بتوصف المشهد عادى بإبتسامة دافية خفيفة لما بصتلها حسيتها كأنها بتفتكر ذكريات وعينيها بتلمع وافتكرت جدى الله يرحمه لما افتكرت الموقف ده الوقتى حسيت أنه ياااه هل هى كانت متخيلة انه كل ده هيعدى كل حاجة خلاص بتعدى عادى كلها ذكريات وده خلانى استشعر اكتر إن كل مرة تشيل فى قلبك هموم الدنيا حزنك يزيد اه الموضوع صعب لكن هيجى يوم وتستغرب إنه يااه بقينا فى آخر المحطة عشان كده حاولوا تاخدوا حاجات كتير ببساطة وهونوا على نفسكم . الحزن جزء من الحياة بس متخليش الهم ينهش روحكم ودى نصيحة لنفسى بجد قبل ما اكتبها واتمنى اقدر اعملها ( بالمناسبة السور اللى سمعتها عشان لو حد حابب يسمع .. طه بصوت شريف مصطفى .. سورة مريم .. وسمعت المنشاوى فيديو بعنوان "وآتاكم من كل ما سألتموه" )